gubić


gubić
gubić {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. ndk VIIb, gubićbię, gubićbi, gubićbiony {{/stl_8}}– zgubić {{/stl_13}}{{stl_8}}dk VIIb {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'stracić coś przez nieuwagę; błądzić': {{/stl_7}}{{stl_10}}Gubić rękawiczki. Zgubić ścieżkę. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'mylić goniących, uciekać przed kimś tak, by przestać być widzianym': {{/stl_7}}{{stl_10}}Gubić pogoń. Udało mu się zgubić śledzących go tajniaków. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}3. {{/stl_12}}{{stl_7}}'powodować czyjąś zgubę, klęskę; narażać kogoś na nieszczęście, śmierć': {{/stl_7}}{{stl_10}}Nie gub nas i siebie! Zgubiła go chciwość, brawura.{{/stl_10}}{{stl_18}}ZOB. {{/stl_18}}{{stl_10}}tracić – stracić [gubić – zgubić] wątek {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • gubić — kogoś, coś z oczu (z oka) zob. oko 57. Gubić krok zob. krok 18. Gubić myśl, wątek zob. zgubić 2. Gubić rytm, takt zob. zgubić 3 …   Słownik frazeologiczny

  • gubić — ndk VIa, gubićbię, gubićbisz, gub, gubićbił, gubićbiony 1. «dopuszczać, żeby coś zginęło, tracić coś przez nieuwagę; upuszczać coś bezwiednie» Gubić pieniądze, rękawiczki. ∆ Gubić krok, takt, rytm «maszerując, idąc, tańcząc mylić krok; grać,… …   Słownik języka polskiego

  • gubić się – zgubić się — {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} o przedmiotach: ginąć, przepadać nie wiadomo kiedy i gdzie : {{/stl 7}}{{stl 10}}Drobne monety łatwo się gubią. Gdzieś mi się zgubiło jej zdjęcie. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • gubić się w domysłach — {{/stl 13}}{{stl 7}} bezskutecznie starać się coś zrozumieć : {{/stl 7}}{{stl 10}}Po rozmowie z szefem gubił się w domysłach, próbując ocenić jego propozycję. (Z) {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • tracić – stracić [gubić – zgubić] wątek — {{/stl 13}}{{stl 7}} przestawać rozumieć to, co ktoś mówi, co się czyta, czego się słucha, nie móc się skupić na danym temacie : {{/stl 7}}{{stl 10}}Mówił długo i nudno, więc słuchacze szybko stracili wątek. Ciągły ruch w czytelni sprawiał, że… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zgubić — 1. Zgubić drogę, ścieżkę, szlak «zejść z właściwej drogi i nie móc jej odnaleźć, zabłądzić»: Nie mogli dojść do sklepu, zgubili drogę i ledwo trafili z powrotem. Nie poznawali miasta, wszystkie ulice były jak przestawione. B. Schulz, Sklepy.… …   Słownik frazeologiczny

  • ginąć — ndk Vb, ginąćnę, ginąćniesz, giń, ginąćnął, ginąćnęła, ginąćnęli 1. «tracić życie, umierać, szczególnie śmiercią gwałtowną (zwłaszcza w odniesieniu do ludzi); przestawać istnieć» Ginąć w walce, na wojnie, od kuli. Ginąć w tragicznych wypadkach.… …   Słownik języka polskiego

  • zaplątywać się – zaplątać się — {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} ulegać zaplątaniu, okręcać się bezładnie wokół czegoś; motać się, gmatwać się, supłać się : {{/stl 7}}{{stl 10}}Włosy, nici zaplątały się. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • губить — гублю, укр. губити, ст. слав. гоубити ὀλεθρεύειν (Супр.), болг. губя, сербохорв. гу̀бити, словен. gubiti, польск. gubic терять , чеш. hubiti губить , в. луж. zhubic, н. луж. zgubis. Полная ступень вокализма по отношению к *gъb ; см. гнуть …   Этимологический словарь русского языка Макса Фасмера

  • krok — 1. Ani na krok «wcale, w ogóle, ani trochę, ani na chwilę»: Tymczasem nie jej, która cię porzuciła, ale mnie jesteś winien wdzięczność i przywiązanie. Mnie, który się tobą opiekował przez całe życie, nie odstąpił cię ani na krok, zapewnił ci… …   Słownik frazeologiczny